Όλοι και όλες την Τρίτη 17 Νοέμβρη στην πορεία προς την πρεσβεία των ΗΠΑ.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ενάντια στην αμερικανοκίνητη χούντα έπιασε το νήμα από την εποποιΐα της Αντίστασης στο ναζισμό στη διάρκεια της φασιστικής κατοχής και της τρομοκρατίας των ντόπιων συνεργατών τους και της επέμβασης Αγγλίας και ΗΠΑ στη συνέχεια. Τα συνθήματα «Κάτω η χούντα», «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», «Έξω οι ΗΠΑ – Έξω το ΝΑΤΟ», «Λαοκρατία», «Επανάσταση Λαέ» αποτύπωσαν τις λαϊκές διαθέσεις και σφράγισαν την απονομιμοποίηση της χούντας.
Η χούντα με άγρια καταστολή επιτέθηκε με ελεύθερους σκοπευτές, αστυνομικούς, παρακρατικούς, στρατό και τανκς σε φοιτητές, εργάτες, αγρότες και όσους διαδήλωναν γύρω από το Πολυτεχνείο και μέσα σε αυτό. Δεκάδες ανθρώπινες ζωές και εκατοντάδες τραυματίες ο φόρος αίματος. Κάθε αγώνας έχει κόστος, αλλά δεν πάει χαμένος, αντίθετα.
Η πτώση της χούντας, ένα χρόνο μετά με την προδοσία της Κύπρου, ήρθε κάτω από το βάρος της παρακαταθήκης του Νοέμβρη του 1973.
Το μήνυμα του Νοέμβρη χαράχτηκε βαθιά στη συνείδηση της νεολαίας και του λαού από τότε και σε όλη τη μεταπολίτευση. Σημάδεψε όλους τους αγώνες μέχρι σήμερα. Και παρά τις πολύμορφες προσπάθειες των καθεστωτικών το Πολυτεχνείο να ξεχαστεί, να υποτιμηθεί, να αλλοιωθεί, να λοιδορηθεί, να απαγορευτεί να τιμάται ακόμα και στο φυσικό του χώρο, το Πολυτεχνείο παραμένει ζωντανό και φωτίζει το σήμερα. Σήμερα που τίποτα δεν έχει τελειώσει. Σήμερα που η νεολαία και οι λαοί ξεσηκώνονται ξανά σε Ισπανία, Γαλλία, Αλβανία, Βέλγιο και αλλού.
























